Posted in Καθημερινά, Ταξίδια

Τα POS και τα γιατί

Φτάσαμε λοιπόν χθες στο ξενοδοχείο, κάναμε το μπάνιο μας στην πισίνα, πήραμε τους καφέδες μας, τους χυμούς μας και τα σνακ μας. Συνολικά €40 από το μεσημέρι και μετά – καθόλου άσχημα φαντάζομαι. Τα ίδια πάνω-κάτω υπολογίζαμε και για τις επόμενες ημέρες.

Ζητήσαμε να πληρώσουμε με κάρτα. Τα παιδιά του service μας είπαν ότι παρότι υπάρχει POS δεν μπορούμε να πληρώσουμε με κάρτα, γιατί η πληρωμή με κάρτες υποστηρίζεται μόνο για την εξόφληση των δωματίων (!!). Μιλήσαμε με τον ιδιοκτήτη, που φάνηκε φιλικός αλλά ταυτόχρονα απρόθυμος να δεχτεί πληρωμή του ποσού (αλλά και των μελλοντικών, τις επόμενες ημέρες) με κάρτα. Η λογική του ήταν “γιατί δεν κάνετε ανάληψη από POS, αφού τα ποσά θα είναι μικρά”. Η δική μας ήταν ότι επιλέγουμε εμείς τον τρόπο που θα πληρώσουμε και δεν έχουμε περιθώριο για άλλες αναλήψεις. Στο τέλος είπε ότι θα το σκεφτεί (!!) και θα μας ενημερώσει την επόμενη ημέρα – και να κρατάμε στο μεταξύ τις αποδείξεις από ότι παραγγέλνουμε. Κι εμείς σκεφτήκαμε να κάνουμε καταγγελία (καθώς είναι πλέον υποχρεωτική η ύπαρξη και χρήση POS αλλά δεν θέλαμε να χαλάσουμε τις οικογενειακές διακοπές μας. Τελικά δε μας ενημέρωσε για την απόφασή του αλλά δεν θα μπορούσε να μας νοιάζει λιγότερο.

Τελικά καταλήξαμε στο να μην αφήσουμε ούτε ένα ευρώ παραπάνω στο ξενοδοχείο, οπότε ακόμη και οι καφέδες μας έρχονται απ’ έξω. Ξεκινήσαμε από σήμερα με επιτυχία, αφού φάγαμε στο χωριό (εκτός ξενοδοχείου), τις μερίδες μας και τα παγωτά μας. Μάλιστα στο πρώτο εστιατόριο που βρήκαμε και ρωτήσαμε, δεν υπήρχε η δυνατότητα πληρωμής με κάρτα, οπότε πήγαμε στο ακριβώς απέναντι όπου δεχόταν κάρτα (και μάλιστα ήταν γεμάτο, σε αντίθεση με το πρώτο). Φαίνεται ότι στην επαρχία ισχύουν άλλοι νόμοι και κανόνες…

Σε τέτοια πράγματα είμαι σκύλος: Προτιμώ να στερηθώ εγώ παρά να περάσει κάτι παράλογο. Τα υπόλοιπα στην πορεία 🙂

Posted in Ταξίδια

Πρώτη ημέρα διακοπών

Δεύτερη ημέρα άδειας και επιτέλους φεύγουμε από Αθήνα. Ετοιμασίες από την προηγούμενη: βαλίτσα (κοινή για όλους μας), τσάντες θαλάσσης, τσαντάκια, σακουλίτσες, σακίδια, σκηνή/σκίαστρο παραλίας κλπ. – είναι απίστευτο το τι χώρεσε το Aygo! Σαντουιτσάκια και σνακς για το δρόμο, θερμός με δροσερό νερό, κάρτες και μετρητά, όλα στη θέση τους για το ταξίδι.

Παρά τις προσεκτικές προετοιμασίες, όλο και κάτι μένει απ’ έξω: Εγώ θυμήθηκα φορτιστές, tablet, ηλεκτρικές οδοντόβουρτσες με τους φορτιστές τους και πολλά άλλα, αλλά ξέχασα ένα βιβλίο για την παραλία και το νυχοκόπτη μου… χρήσιμα και τα δύο (ειδικά το βιβλίο) αλλά θα πρέπει να ζήσω και χωρίς αυτά.

Μετά από 3+ ώρες στο δρόμο φτάσαμε στο δωμάτιο, κάπου στη Μεσσηνία: Είναι κυριολεκτικά δίπλα στην πισίνα και 2 λεπτά από τη θάλασσα. Μεγάλο και άνετο, δίχωρο, με πλήρη κουζίνα και ωραίο μπάνιο. Άξιζε τον κόπο, τη διαδρομή. Η παραλία φαίνεται βραχώδης όμως και δεν ξέρω αν θα έχω την ευκαιρία να δοκιμάσω επιτέλους το σκίαστρο της Terra Nation σε πραγματικές συνθήκες.

Καλό καλοκαίρι!

Posted in Καθημερινά

Το κινητό βρέθηκε

Υποψιάζομαι ότι ο ύποπτος είδε το μήνυμα που στείλαμε στην οθόνη του κινητού και αποφάσισε να το επιστρέψει: Πέρασε από το μαγαζί (δεν ήταν η γυναίκα μου εκεί – ίσως δεν ήταν τυχαίο), πήγε στην τουαλέτα και το άφησε μέσα. Αν απλά είχε καταλάβει ότι ήταν ένα εντελώς φθηνό κινητό, χωρίς καμία αξία, θα το είχε πετάξει κάπου φαντάζομαι και δεν θα διακινδύνευε να το επιστρέψει.

Οι πρώτες κινήσεις θα είναι να ενεργοποιήσουμε τον αυτόματο συγχρονισμό των φωτογραφιών στο cloud της Google και να ρυθμίσουμε καλύτερα την υπηρεσία εντοπισμού της συσκευής.

Α, και να είμαστε πιο προσεκτικοί – την επόμενη φορά θεωρώ απίθανό να επιστραφεί οποιαδήποτε συσκευή.

Posted in Καθημερινά

Μας έκλεψαν το κινητό

Δηλαδή, όχι το δικό μου, της γυναίκας μου. Ήταν στο μαγαζί, πήγε να κόψει ένα τιμολόγιο και ο πελάτης της πήρε το κινητό που είχε αφήσει δίπλα στον υπολογιστή. Το καλό είναι ότι ξέρουμε ποιος το πήρε, γιατί δεν μπήκε άλλος πελάτης στο μαγαζί. Το κακό είναι ότι δεν μπορούμε να το αποδείξουμε γιατί δεν υπάρχει υλικό από τις κάμερες.

Το καλό είναι ότι ήταν παλιά και πολύ φθηνή συσκευή (της τάξης των €70, ένα Lenovo A2010), με γρατζουνιές και αρκετά χρησιμοποιημένο. Το κακό είναι ότι η γυναίκα μου είχε δράσει αυτόνομα, δε με άφησε να τις φτάξω τις ρυθμίσεις όταν το πήρε και έτσι δεν έκανε backup της φωτογραφίες στο cloud, οπότε τις έχασε όλες. Το καλό είναι ότι είχαμε πάρει κάρτα microSD για το κινητό αλλά δεν τη βάλαμε ποστέ στη συσκευή 😀

Το αντικατέστησε με ένα ZTE Blade A460 στην ίδια πάνω-κάτω τιμή, το οποίο έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά με το Α2010 (1GB RAM, 8GB storage), εκτός από πιο γρήγορο επεξεργαστή, μεγαλύτερη οθόνη (5 αντί για 4,5 ίντσες) αλλά και πιο χάλια κάμερες.

Μπήκαμε στο Google My Phone μέσω Internet και είδαμε την τελευταία τοποθεσία που εμφανίστηκε το κινητό: Ήταν λίγο έξω από το μαγαζί. Μετά απλά έκλεισε. Στείλαμε μέσω της εφαρμογής της Google ένα μήνυμα που θα εμφανιζόταν όταν άνοιγε ξανά το κινητό και ζητήσαμε ευγενικά να επιστραφεί η συσκευή αφού ξέραμε ποιος την είχε πάρει. Η SIM ήταν κλειδωμένη και το ίδιο και η οθόνη.

Posted in Αυτοκίνητο

Noble vs Smart: Σημειώσατε 1

Σήμερα είδα στο δρόμο ένα Smart με την επιγραφή Noble στο πίσω μέρος του – ήταν η 2η φορά αλλά δεν θυμάμαι αν ήταν το ίδιο. Έχω την εντύπωση ότι την πρώτη φορά είχε και μία ρεζέρβα στο πίσω μέρος του, όπως έχουν τα τζιπάκια.

Αρχικά θεώρησα πως είναι κάποια έκδοση Smart, όπως είναι π.χ. η Brabus. Τελικά με μια σύντομη αναζήτηση στο διαδίκτυο είδα ότι πρόκειται για το μοντέλο Noble της China Motors, το μοναδικό τετραθέσιο μοντέλο με μήκος 3 μέτρα. Μάλιστα φαίνεται ότι δεν είμαι ο μόνος που μπερδεύτηκε, καθώς η ίδια η Daimler κινήθηκε δικαστικά εναντίον της China Motors καθώς θεωρεί το μοντέλο αντιγραφή του δικού της Smart (παρόλα αυτά, η Daimler έχασε τη δίκη και το Noble κυκλοφορεί κανονικά στην Ελληνική αγορά).

Posted in Αυτοκίνητο

Επίσκεψη στο βουλκανιζατέρ

Τελικά δεν τη γλύτωσα την επίσκεψη στο βουλκανιζατέρ: Το λάστιχο άρχισε να χάνει αέρα με γρήγορο ρυθμό και βρέθηκα να βλέπω πάλι αναμμένο το κίτρινο λαμπάκι στο ταμπλό… ο δικός μου ήταν κλειστός εκείνη την ώρα και έτσι σταμάτησα σε ένα που πετυχαίνω στη διαδρομή προς το γραφείο.

Είδαμε γρήγορα τον φταίχτη. Δεν ήταν πρόκα αυτή τη φορά, ήταν το κορδόνι – όπως το είχα φανταστεί. Ανάθεμα τον τεμπέλη την προηγούμενη φορά, που βαριόταν να βάλει ένα σωστό μπάλωμα και έκανε την τσαπατσουλιά του με το κορδόνι… $%^&*(

Αυτή τη φορά έγινε τρίψιμο εσωτερικά, κολλήθηκε το μπάλωμα και σε 5 λεπτά ήμουν έτοιμος να φύγω – με €10 λιγότερα στο πορτοφόλι. Ελπίζω να πάει καλύτερα αυτή τη φορά.

Posted in Αυτοκίνητο, Καθημερινά

Επιτέλους καλοκαίρι στους δρόμους!

Σήμερα δεν πρέπει να έκανα πάνω από 40 λεπτά για να φτάσω στο γραφείο – άνετα σχεδόν σε όλη τη διαδρομή. Ελπίζω να μην έτυχε.

Καιρός είναι για κάποιους να πηγαίνουν διακοπές για να ξεκουραστούν, για να μπορούμε και εμείς να πηγαίνουμε στις δουλειές μας σαν άνθρωποι!

Posted in Καθημερινά

YOLO τριήμερο

Παρασκεύη: μπύρες και σουβλάκια στον παιδότοπο, με γονείς και πεθερικά.
Σάββατο: Κυριλέ εστιατόριο στην Κηφισιά για να γιορτάσουμε την επέτειο του γάμου μας. Φαγητό μέχρι τελικής πτώσεις και σόδες το βράδι στο μπαλκόνι για να κοιμηθούμε. Τα παιδιά στις γιαγιάδες φυσικά.
Κυριακή: Μπανάκι σε πισίνα από το πρωί και πιτόγυρα το μεσημέρι.

Δεν ξέρω αν θα φύγω πλήρης ημερών, αλλά τουλάχιστον θα πάω με πλήρες στομάχι!

Posted in Αυτοκίνητο

20.000 χλμ.

Και ναι, φτάσαμε τα 20Κ χλμ. λίγο μετά από τους 12 μήνες. 20Κ χλμ. όχι μόνο απροβλημάτιστα, αλλά πολύ όμορφα: Το αυτοκίνητο πραγματικά χαίρεσαι να το οδηγείς.

Οι εντυπώσεις μου είναι εξαιρετικές: Ο κινητήρας σχετικά ζωντανός (εντάξει, είναι 1000άρης με 69 άλογα – δεν βάζει φωτιά στην άσφαλτο), η θέση οδήγησης πολύ βολική και ο εξοπλισμός πλούσιος για την τιμή του. Κυρίως όμως είναι πολύ οικονομικό στην κατανάλωση, στο service του και δεν βγάζει προβλήματα.