Posted in Ταξίδια

Πασχαλινή εκδρομή στο Αλιβέρι

Οικογενειακή εκδρομή στο Αλιβέρι, για Πάσχα με συγγενείς – όμορφο ταξίδι περίπου 280 χλμ. (140+140) με μέτρια κίνηση (περίπου 1.30 ώρα) και καλό καιρό, ευκαιρία για να αλλάξουμε παραστάσεις. Εξαιρετική παρέα, καλό φαγητό και βόλτα στην εξοχή! Η επιστροφή στη φύση με κάνει να σκέφτομαι πόσο απλή είναι η ζωή και πόσο πολύπλοκη έχει γίνει μέσα στην πόλη, πόση σημασία δίνουμε καθημερινά σε ανούσια πράγματα και πόσο καλύτερα θα ζούσαμε εκεί…

‘Ηταν μια ευκαιρία για να ξεμπουκώσουμε και το Aygo, μετά από άπειρες διαδρομές μέσα στην κίνηση – και να επιβεβαιώσω και τη χαμηλή του κατανάλωση στον ανοιχτό δρόμο. Με κούρασε λίγο η οδήγηση (λόγω της επέμβασης), αλλά οριακά. Το κάθισμα ελαφρά πίσω, όπως και η πλάτη, για να έχω περισσότερο χώρο και μεγαλύτερη άνεση αλλά με αντίκτυπο στα χέρια, τα οποία ήταν σχεδόν τεντωμένα.

Το Mirrorlink είχε πάλι τα θεματάκια του αλλά με τα πολλά δούλεψε. Είναι πρόβλημα όμως το ότι δεν μπορείς να ακούς μουσική στο ταξίδι την ώρα που παίζουν οι χάρτες στην οθόνη του, ίσως να έπαιζε η μουσική αν ερχόταν από το κινητό βέβαια, αλλά θα πρέπει να το δοκιμάσω…

Το κόστος της μετακίνησης δεν ήταν ασήμαντο:

  • 2 Χ €3,25=€6,50 τα διόδια Αφιδνών
  • 2 Χ €2,55=€5,10 η Αττική οδός (με την έκπτωση του e-Pass)
  • 280 km Χ 5L/100 km (περίπου) Χ €1,5 / L = €21

Κάτι περίπου στα €32 ευρώ (εκτίμηση) δηλαδή για το ταξίδι 4 ατόμων, για ταξίδι που η μισή διαδρομή ήταν σε παλιό επαρχιακό δρόμο μιας λωρίδας ανά κατεύθυνση, και σε κακή κατάσταση σε κάποια σημεία. Θα μπορούσε να διαφοροποιηθεί σημαντικά (αν π.χ. αποφεύγαμε την Αττική Οδό, οπότε θα κάναμε περισσότερα χλμ. και μάλιστα μέσα σε αυξημένη κίνηση, αν παίρναμε ferry για την Εύβοια από τον Ωρωπό ή τη Ραφήνα κλπ.).

 

Posted in Αυτοκίνητο, Ταξίδια

Ταξίδι με το Aygo: Επιστροφή από Αρχαία Ολυμπία

Επιστροφή λοιπόν από Αρχαία Ολυμπία – με το Aygo, αλλά με ένα παιδί και μια βαλίτσα λιγότερη άλλα ελαφρά λιγότερο βάρος. Διαλέξαμε την πιο βολική διαδρομή αυτή τη φορά, οπότε πιάσαμε την Εθνική από Καλό Νερό (Μεσσηνία) και αρχίσαμε να ανηφορίζουμε προς Τρίπολη. Η διαδρομή ήταν σαφώς πιο βατή και άνετη σε σχέση με την εναλλακτική που πήραμε μερικές μέρες νωρίτερα.

Η κατανάλωση ήταν και πάλι ανεβασμένη στα ανηφορικά κομμάτια και δύσκολα έπεφτε κάτω από 6 L/100. Από την άλλη, στις κατηφόρες ήταν απόλαυση – με σχεδόν μηδενική κατανάλωση και ταχύτητα μέχρι 130 km/h άνετα, πήγαινε και περισσότερο χωρίς πρόβλημα. Η οδήγηση ήταν και πάλι άνετη, εκτός από τα κομμάτια κοντά στην Κόρινθο όπου οι πλευρικοί άνεμοι ήταν τόσο δυνατοί που χρειάστηκαν δύο χέρια στο τιμόνι.

Το ταξίδι κράτησε συνολικά περίπου 4 ώρες με μια μικρή στάση για καφέ. Έχω την εντύπωση ότι η διάρκεια ήταν οριακή πριν αρχίσουν οι ενοχλήσεις σε γόνατα λόγω της οδηγικής θέσης.

Σχετικά με την κατανάλωση τώρα:

  • Πρώτο τουβλάκι στα 143 χλμ.
  • Δεύτερο τουβλάκι στα 274 χλμ.
  • Τρίτο τουβλάκι στα 380 χλμ. (είχε προηγηθεί ανάβαση σε βουνό της Ηλείας, όπου πηγαίναμε με 1η-3η ταχύτητα και ψηλές στροφές.
  • Τέταρτο τουβλάκι στα 519 χλμ.

Βάλαμε βενζίνη στο ΣΕΟ του Σπαθοβουνίου, καθώς ήμασταν πλέον οριακά σύμφωνα με την εκτίμηση του trip computer και λόγω Εθνικής και Αττικής Οδού δεν θα είχαμε πολλές επιλογές. Πράγματι, το καρτέλ φαίνεται να δουλεύει εξαιρετικά και ΟΛΑ τα πρατήρια βενζίνης μέχρι και την Αττική Οδό είχαν ακριβώς την ίδια τιμή απλής αμόλυβδης (€1,448).

Συνολικά στο ταξίδι διανύσαμε περίπου 695 χλμ. με το αυτοκίνητο φορτωμένο και διαδρομή που κατά διαστήματα είχε πολλές ανηφόρες και στροφές – όχι η τυπική διαδρομή για το Aygo δηλαδή. Παρόλα αυτά, η κατανάλωση ήταν 4,8L/100 km, αφού κατανάλωσε 33,6L συνολικά. Να πω την αλήθεια, περίμενα πολύ υψηλότερη τιμή, αλλά φαίνεται ότι με ξεγέλασαν εκείνα τα διαστήματα που η κατανάλωση είχε πιάσει ταβάνι (ανάβαση στο βουνό, ανηφόρες, χρήση air-condition).

Όσον αφορά στο κόστος, τα 13,81L κόστισαν €20 (€1,448/L – στο Σπαθοβούνι) και τα άλλα 19,75L κόστισαν €27 (€1,368/L – κοντά στο σπίτι). Άρα με συνολικά 47 ευρώ διανύσαμε το σύνολο της διαδρομής. Η κατανάλωση και το κόστος θα μπορούσαν να είναι ακόμη χαμηλότερα, αν είχαμε ακολουθήσει τη διαδρομή προς Μεσσηνία και στις δύο περιπτώσεις, αφού ο δρόμος ήταν πολύ πιο βατός, με λιγότερες ανηφόρες.

Posted in Ταξίδια

Το κόστος της ευτυχίας

Είναι 25 ευρώ, για ένα δείπνο με την οικογένεια στις διακοπές: Μια πίτσα με γύρο κοτόπουλο και τζατζίκι στη μέση, μια πίτσα μαργαρίτα για τα παιδιά και ένα μεγάλο ποτήρι μπύρα. Πληρωμή όχι με MasterCard αλλά με μετρητά, είμαστε λίγο πίσω ως χώρα στη χρήση της κάρτας ως μέσο πληρωμής. Βάλε και άλλα 5 ευρώ για παγωτά και είναι όλοι ευτυχισμένοι 🙂

(Την ίδια στιγμή στο ξενοδοχείο μας ζητούσαν 48 ευρώ για τέσσερα άτομα και μπουφέ – χωρίς παγωτό).

Posted in Αυτοκίνητο, Ταξίδια

Ταξίδι με το Aygo: Αρχαία Ολυμπία

Πρώτο ταξίδι με το Aygo και πλήρη φόρτο – δύο ενήλικες, δύο παιδιά, δύο βαλίτσες (μεγάλη και μεσαία, η πρώτη κατέλαβε σχεδόν όλο το χώρο αποσκευών και η δεύτερη ανάμεσα στις δύο πίσω θέσεις – διαχωριστικό για τα παιδιά), σακίδια, τσάντες, θερμός κλπ. Διαδρομή από την Αθήνα στην Αρχαία Ολυμπία, κάτι λιγότερο από 300 χλμ. Το κοντέρ έγραφε 2800 χλμ., με ένα καλό στρώσιμο κινητήρα.

Η κατανάλωση στο δρόμο πάνω από τη συνηθισμένη (άνετα έπιανε 6-8 L/100km σε ανοιχτό δρόμο) και το αυτοκίνητο δεν ήταν τόσο σβέλτο σε επιταχύνσεις όποτε χρειαζόταν. Όταν δε ανοίξαμε και το air condition (έφτασε μέχρι 35 βαθμούς η εξωτερική θερμοκρασία)…χτυπήσαμε 10-12 L/100km. Η κατανάλωση έγινε ακόμη υψηλότερη στα ανηφορικά κομμάτια της διαδρομής, ακόμη και με 80-90 χλμ/ώρα. Σε επίπεδα και κατηφόρες ήμασταν μια χαρά. Μην το αδικήσουμε το αυτοκίνητο, αυτοκίνητο πόλης είναι, αλλά με καλά κρατήματα και καλό κινητήρα και για εκτός πόλης αποδράσεις.

Φουλάραμε πριν φύγουμε από την Αθήνα: Το πρώτο τουβλάκι έπεσε στα 143 χλμ και το δεύτερο στα 274 χλμ. Γενικά πήγε καλύτερα από ότι περίμενα, αφού έβλεπα υψηλή κατανάλωση στη διαδρομή.

Γενικά όμως ήταν άνετο στην οδήγηση, δεν στριμωχτήκαμε ιδιαίτερα και έκαψε σχετικά λίγο (σε σχέση με το άλλο που έχουμε). Στις στροφές, ειδικά τις ανηφορικές, διαπιστώσαμε την έλλειψη χερουλιών για τους επιβάτες πάω από τις πόρτες – τραγική έλλειψη.

Posted in Ταξίδια

17.07.2016 – Μνημόσυνο

Μονοήμερο ταξίδι στη Λακωνία για μνημόσυνο μακροσυγγενή.

Ύπνος στις 01.30, ξύπνημα στις 04.00. Οδήγηση μέσω Αττικής Οδού στην Κύμης. Συνάντηση με φίλους για να πάμε παρέα – ευτυχώς με το δικό τους αυτοκίνητο (θέμα κούρασης και όχι οικονομικό). Το κρύο και η υγρασία στη στάση έξω από την Τρίπολη μας ξύπνησε για τα καλά (12 βαθμοί στις 07.30 περίπου).

Εκκλησία, τραπέζι, φαγητό και κρασί συγγενείς και φίλοι. Καφές και επιστροφή στην Αθήνα.550 χλμ σε λιγότερο από 12 ώρες. Κούραση.

Posted in Καθημερινά, Ταξίδια

14.07.2016 – Δοκιμάζοντας τις αντοχές μου

Πρωινό ξύπνημα στο ξενοδοχείο για την τελευταία ημέρα στο Συνέδριο. Καλό πρωινό, μάζεμα βαλίτσας, φόρτωμα στο αυτοκίνητο για να φύγω στα καπάκια. Πιο άνετο ντύσιμο, πιο νέοι άνθρωποι σήμερα. Παρουσίαση για μια ακόμη φορά, πολλοί φοιτητές, μπερδεμένες ιδέες. Βλέπω τα emails μου – πρέπει να φύγω νωρίτερα από ότι περίμενα για μια συνάντηση στο γραφείο.

Αλλάζω βιαστικά στην άκρη του δρόμου – τη βερμούδα μου και πιο άνετα παπούτσια για το ταξίδι. Καφές, κρουασάν και πολύ νερό για το δρόμο, μη χρειαστεί να ξανασταματήσω και χάσω χρόνο. Ευτυχώς έχω ακόμη βενζίνη στο ρεζερβουάρ.

Ζέστη, αλλά τουλάχιστον η ήλιος στην πλάτη και όχι κόντρα. Ατελείωτη η διαδρομή με τα έργα, πολλά και τα διόδια για τέτοια διαδρομή. Αγώνας δρόμου για να προλάβω τη συνάντηση. Τελικά τα κατάφερα και ήμουν στις 15.00 στο γραφείο. Αφυδατωμένος, ιδρωμένος και κομμάτια. Χαλαρή συνάντηση, βοήθησε για να κλείσουμε τις άμεσες εκκρεμότητες.

Επιστροφή προς το σπίτι – αλλά όχι στο σπίτι. Λίγο πιο πέρα, για τα γενέθλια φίλου του γιου μου. Πισίνα, μπύρες, πίτσα και ποικιλίες. Χαμός με τα πιτσιρίκια, χαλάνε τον κόσμο. Επιστροφή στο σπίτι αργά το βράδυ. Ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει μια δύσκολη μέρα.

Posted in Ταξίδια

12.07.2016 – Ταξίδι στο Ρίο

Της Πάτρας, όχι της Βραζιλίας. Επαγγελματικό, για ένα συνέδριο. Και μάλιστα το πρώτο με το Aygo, που η μηχανή του δεν είχε στρώσει καν (800χλμ). Το αυτοκίνητο τα πήγε μια χαρά, 80-110 χλμ/ώρα με 3-3,500 στροφές για να μη ζοριστεί ο κινητήρας και συνεχείς (αναγκαστικές) εναλλαγές στην ταχύτητα και τις στροφές – ας όψονται τα έργα που δεν τελειώνουν ποτέ. Η κατανάλωση ελάχιστη, αλλά μόλις άνοιγες το air-condition τσίμπαγε αμέσως. Όλα καλά όμως.

Ο δρόμος χάλια, ο ήλιος κόντρα σε όλη τη διαδρομή, ζέστη και υγρασία. Η πρόσβαση στο ξενοδοχείο δύσκολη αλλά το δωμάτιο με αποζημίωσε: Άνετο κρεβάτι, γρήγορο (και εντελώς δωρεάν) internet, και γενικά ό,τι χρειάζεται κάποιος για να νοιώσει άνετα σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου.

Ήταν το πρώτο επαγγελματικό ταξίδι μετά από καιρό και μάλιστα σε ένα χώρο που είχα ξαναβρεθεί στα πρώτα μου βήματα – τότε παρουσίαση στα Ελληνικά μπροστά σε 20 άτομα σε μια μικρή αίθουσα και έτρεμα σαν το ψάρι από το άγχος. Τώρα παρουσίαση στα Αγγλικά μπροστά σε περίπου 100 και άνετος. Μεγάλο σχολείο η δουλειά και μεγαλύτερη εμπειρία όλα αυτά τα χρόνια.