Posted in Αυτοκίνητο

Δοκιμάζοντας το ρεζερβουάρ

Σήμερα το πρωί έφυγα από το σπίτι με εκτιμώμενη αυτονομία περίπου 105 χλμ., οπότε υπολόγιζα πως οριακά θα είχα βενζίνη στο τέλος της ημέρας. Στην επιστροφή και με χαλαρή οδήγηση, το προτελευταίο τουβλάκι έπεσε όταν η εκτίμηση είχε φτάσει στα 50 χλμ. (και με 590 χλμ. στο κοντέρ) ενώ στα 45 χλμ. ακούστηκε το “μπιπ” και άναψε το λαμπάκι της βενζίνης. Αυτό σημαίνει ότι με το τελευταίο τουβλάκι κάνεις λιγότερα από 40 χλμ. μαζί με ότι ποσότητα υπάρχει για έκτακτη ανάγκη.

Έψαχνα να βρω πληροφορίες σχετικά με το πόση είναι η ποσότητα της βενζίνης που μένει στο ρεζερβουάρ του Aygo ως “fuel tank reserve”, όταν πλέον έχει αρχίσει να αναβοσβήνει το λαμπάκι. Το εγχειρίδιο δεν αναφέρει τίποτα και οι απόψεις χρηστών στο διαδίκτυο διαφέρουν, αλλά πρέπει να κυμαίνεται γύρω στα 40 χλμ. αυτονομίας, ανάλογα με το στυλ οδήγησης (προφανώς), αρκετά για να βρεις ένα βεζινάδικο στις περισσότερες περιπτώσεις.

Advertisements
Posted in Καθημερινά

Επιστροφή από την κατασκήνωση

Τα παιδιά επέστρεψαν σπίτι, μετά από 9 ημέρες στην κατασκήνωση. Δεν τους άρεσε, αλλά δυστυχώς δεν γινόταν αλλιώς, αφού δεν είχαμε άλλη άδεια και οι γιαγιάδες δεν ήταν διαθέσιμες. Ήταν κουρασμένοι και τους είχε λείψει το σπίτι, αλλά ταυτόχρονα φαίνονται πιο ώριμοι – ίσως τους βοήθησε η κατασκήνωση με το πρόγραμμά της να γίνουν πιο υπεύθυνοι. Επίσης έχω την εντύπωση ότι και μεταξύ τους ήρθαν πιο κοντά, αφού χρειαζόταν να βοηθάει ο ένας τον άλλο.

Του χρόνου πιστεύω ότι θα είναι καλύτερα και θα τους αρέσει περισσότερο.

Posted in ταινίες

Easy like a Saturday morning

Σάββατο πρωί, μόνος στο σπίτι (τα παιδιά στην κατασκήνωση, η γυναίκα στη δουλειά), ελάχιστες δουλειές που τις έκανα νωρίς το πρωί. Αποφάσισα να κάνω ένα test drive στην καινούρια τηλεόραση: Streaming ταινία από το GamatoTV.

Ο κλήρος έπεσε στο Headhunters, ένα Νορβηγικό θρίλερ – καλό και πρωτότυπο, σε σενάριο του Nesbo, αλλά λίγο τραβηγμένο σε κάποια σημεία. Εξαιρετική εικόνα, εξαιρετικός ήχος και ελάχιστες παύσεις (λόγω ταχύτητας δικτύου).

Posted in Καθημερινά, Τεχνολογικά

Αλλαγή φρουράς TV: Samsung vs. Samsung

Η τηλεόραση, μια Samsung 37 ιντσών (LE37A656), που είχαμε στο σαλόνι από το 2008 που μπήκαμε στο σπίτι τα έπαιξε. Τα χρώματα ήταν πολύ αλλοιωμένα, σα να βλέπαμε αρνητικά φωτογραφιών. Μετά την εμπειρία που είχαμε από την επισκευή του Home Cinema αποφασίσαμε να μην την επισκευάσουμε αλλά να την αντικαταστήσουμε.

Έτσι λοιπόν σήμερα υποδεχθήκαμε μια Samsung (UE40KU6072) 43 ιντσών στο σπίτι, Smart TV, 4K και όλα τα καλά μιας νέας τηλεόρασης. Την έστησα γρήγορα, βάση, ρύθμιση καναλιών κλπ, έκανα τη σύνδεση στο ασύρματο δίκτυο του σπιτιού και πρόλαβα να δω και τον αγώνα μπάσκετ με την Ιταλία! Στο μεταξύ δοκίμασα τις συνδέσεις με τις συσκευές του σπιτιού (Samsung & Nokia κινητά, Windows tablet & laptop), για να μοιράζομαι περιεχόμενο. Σε γενικές γραμμές όλα πήγαν καλά.

Δεν έχω αποφασίσει ακόμη τι θα κάνω με την παλιά τηλεόραση. Ίσως αν βρω κάποιον γνωστό μάστορα να προσπαθήσω να την επισκευάσω για να την έχουμε για εφεδρική (π.χ. στην αποθήκη).

Posted in Καθημερινά

Κατασκήνωση

Τα παιδιά πήγαν στην κατασκήνωση σήμερα – ο καθένας με τη βαλίτσα του και όλα τα πράγματά του μαζί. Καλό για τα παιδιά, γιατί θα συνεχίσουν τις διακοπές τους, καλό και για εμάς που έχουμε μπει για τα καλά σε πλήρεις ρυθμούς με τη δουλειά και τις δουλειές.

Τους αφήσαμε το πρωί και πήγαμε στις δουλειές μας, αλλά το μυαλό μας ήταν εκεί: Πώς θα τους φανεί, αν θα προσαρμοστούν, και τελικά τι θα κάνουμε αν χρειαστεί να τους πάρουμε νωρίτερα… keeping fingers crossed.

Posted in Καθημερινά, Ταξίδια

Τα POS και τα γιατί

Φτάσαμε λοιπόν χθες στο ξενοδοχείο, κάναμε το μπάνιο μας στην πισίνα, πήραμε τους καφέδες μας, τους χυμούς μας και τα σνακ μας. Συνολικά €40 από το μεσημέρι και μετά – καθόλου άσχημα φαντάζομαι. Τα ίδια πάνω-κάτω υπολογίζαμε και για τις επόμενες ημέρες.

Ζητήσαμε να πληρώσουμε με κάρτα. Τα παιδιά του service μας είπαν ότι παρότι υπάρχει POS δεν μπορούμε να πληρώσουμε με κάρτα, γιατί η πληρωμή με κάρτες υποστηρίζεται μόνο για την εξόφληση των δωματίων (!!). Μιλήσαμε με τον ιδιοκτήτη, που φάνηκε φιλικός αλλά ταυτόχρονα απρόθυμος να δεχτεί πληρωμή του ποσού (αλλά και των μελλοντικών, τις επόμενες ημέρες) με κάρτα. Η λογική του ήταν “γιατί δεν κάνετε ανάληψη από POS, αφού τα ποσά θα είναι μικρά”. Η δική μας ήταν ότι επιλέγουμε εμείς τον τρόπο που θα πληρώσουμε και δεν έχουμε περιθώριο για άλλες αναλήψεις. Στο τέλος είπε ότι θα το σκεφτεί (!!) και θα μας ενημερώσει την επόμενη ημέρα – και να κρατάμε στο μεταξύ τις αποδείξεις από ότι παραγγέλνουμε. Κι εμείς σκεφτήκαμε να κάνουμε καταγγελία (καθώς είναι πλέον υποχρεωτική η ύπαρξη και χρήση POS αλλά δεν θέλαμε να χαλάσουμε τις οικογενειακές διακοπές μας. Τελικά δε μας ενημέρωσε για την απόφασή του αλλά δεν θα μπορούσε να μας νοιάζει λιγότερο.

Τελικά καταλήξαμε στο να μην αφήσουμε ούτε ένα ευρώ παραπάνω στο ξενοδοχείο, οπότε ακόμη και οι καφέδες μας έρχονται απ’ έξω. Ξεκινήσαμε από σήμερα με επιτυχία, αφού φάγαμε στο χωριό (εκτός ξενοδοχείου), τις μερίδες μας και τα παγωτά μας. Μάλιστα στο πρώτο εστιατόριο που βρήκαμε και ρωτήσαμε, δεν υπήρχε η δυνατότητα πληρωμής με κάρτα, οπότε πήγαμε στο ακριβώς απέναντι όπου δεχόταν κάρτα (και μάλιστα ήταν γεμάτο, σε αντίθεση με το πρώτο). Φαίνεται ότι στην επαρχία ισχύουν άλλοι νόμοι και κανόνες…

Σε τέτοια πράγματα είμαι σκύλος: Προτιμώ να στερηθώ εγώ παρά να περάσει κάτι παράλογο. Τα υπόλοιπα στην πορεία 🙂

Posted in Ταξίδια

Πρώτη ημέρα διακοπών

Δεύτερη ημέρα άδειας και επιτέλους φεύγουμε από Αθήνα. Ετοιμασίες από την προηγούμενη: βαλίτσα (κοινή για όλους μας), τσάντες θαλάσσης, τσαντάκια, σακουλίτσες, σακίδια, σκηνή/σκίαστρο παραλίας κλπ. – είναι απίστευτο το τι χώρεσε το Aygo! Σαντουιτσάκια και σνακς για το δρόμο, θερμός με δροσερό νερό, κάρτες και μετρητά, όλα στη θέση τους για το ταξίδι.

Παρά τις προσεκτικές προετοιμασίες, όλο και κάτι μένει απ’ έξω: Εγώ θυμήθηκα φορτιστές, tablet, ηλεκτρικές οδοντόβουρτσες με τους φορτιστές τους και πολλά άλλα, αλλά ξέχασα ένα βιβλίο για την παραλία και το νυχοκόπτη μου… χρήσιμα και τα δύο (ειδικά το βιβλίο) αλλά θα πρέπει να ζήσω και χωρίς αυτά.

Μετά από 3+ ώρες στο δρόμο φτάσαμε στο δωμάτιο, κάπου στη Μεσσηνία: Είναι κυριολεκτικά δίπλα στην πισίνα και 2 λεπτά από τη θάλασσα. Μεγάλο και άνετο, δίχωρο, με πλήρη κουζίνα και ωραίο μπάνιο. Άξιζε τον κόπο, τη διαδρομή. Η παραλία φαίνεται βραχώδης όμως και δεν ξέρω αν θα έχω την ευκαιρία να δοκιμάσω επιτέλους το σκίαστρο της Terra Nation σε πραγματικές συνθήκες.

Καλό καλοκαίρι!