Posted in Καθημερινά

Είναι να μη σου τύχει…

Σκέφτηκα φέτος να κανονίσω κάτι για τα γενέθλιά μου – ίσως η πρώτη φορά τα τελευταία δέκα χρόνια. Σκέφτηκα να μαζέψω μερικούς από τους φίλους μου σε εκείνο το ωραίο μέρος με την πισίνα, για να συνδυάσουμε καφέ/μπύρα με καμιά βουτιά, αλλά ήθελα να βεβαιωθώ ότι θα έχει αρκετά καλό καιρό – οι βροχές τις προηγούμενες ημέρες με είχαν βάλει σε σκέψεις. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην οργανώσω κάτι και να ενημερώσω τον κόσμο μόλις δύο μέρες πριν, αφού βεβαιώθηκα ότι θα έχουμε λιακάδα με 30+ βαθμούς:

  • Δύο από τους καλεσμένους περιμένουν μωράκι και η μετακίνηση είναι δύσκολη (όντως είναι κομματάκι μακριά από την Αθήνα το συγκεκριμένο μέρος).
  • Δύο είχαν συμπτώματα γαστρεντερίτιδας – ο ένας τα εμφάνισε τελευταία στιγμή, ο άλλος οικογενειακά (έχει μικρά παιδιά και συμπάσχω – είχαμε περάσει κι εμείς δύσκολα με τις ιώσεις που μας έφερναν από το σχολείο). Ο πρώτος βρέθηκε να βολτάρει στο κέντρο το μεσημεράκι…
  • Δύο ήταν καλεσμένοι σε βαπτίσεις (διαφορετικές) εκτός Αττικής, και δεν μπορούσαν να ακυρώσουν ούτως ή άλλως.
  • Ένας είχε κανονίσει Σ/Κ εκτός Αττικής, στο εξοχικό του και του ήρθε ξαφνικό (η μόνη περίπτωση που αν το ήξερε νωρίτερα ίσως να είχε καταφέρει να έρθει). Δεν μπήκε καν στον κόπο να πάρει τηλέφωνο για τα χρόνια πολλά…
  • Άλλος/άλλη το άφησε λίγο στο φλου: Ναι, ίσως περάσουμε για λίγο – δεν ξέρω τι ώρα και για πόσο. Τελικά ήταν και ο μόνος/μόνη που εμφανίστηκε.
  • Άλλος δεν απάντησε καν στην πρόσκληση.

Αφού σε κάποια φάση νόμιζα ότι με τρολάρουν και ότι έχουν κανονίσει να μου κάνουν πλάκα και καλά ότι δεν μπορούν, για να εμφανιστούν όλοι μαζί και να μου κάνουν έκπληξη! Δυστυχώς η πραγματικότητα ήταν διαφορετική…

Παίρνω λοιπόν κι εγώ το μαγιό μου και την αγαπημένη μου οικογένεια και πάμε να κάνουμε τις βουτιές μας στην πισίνα, να πιούμε τον καφέ μας και να τσιμπήσουμε κατιτίς το μεσημέρι – και όποιος θέλει ας έρθει στην τελική. Κρίμα μόνο την τούρτα που παραγγείλαμε ήδη και θα πρέπει να τη φάμε μόνοι μας! 😀

UPDATE: Η τούρτα μεταφέρθηκε τη Δευτέρα αυτούσια στο γραφείο όπου τεμαχίστηκε με ακρίβεια σε μπουκίτσες (είναι πολλοί οι συνάδελφοι πλέον) και εκτιμήθηκε δεόντως – τουλάχιστον άκουσα μερικές ευχές από κοντά και όχι μέσω Facebook…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s