Posted in Αυτοκίνητο

Ήρεμη οδήγηση = οικονομία

Φούλαρα με βενζίνη την Τρίτη το πρωί και είδα εκτιμώμενη αυτονομία 645 χλμ. Το πρώτο τουβλάκι του ρεζερβουάρ από τα έξι συνολικά έπεσε στα 120 χλμ. Το επόμενο στα 260. Σήμερα ξεπέρασα τα 350 και έχω ακόμη 4 τουβλάκια (μετά από λίγο έπεσε και το τρίτο τουβλάκι, κάπου στα 360).

Το μυστικό? Ο συνδυασμός χαλαρής οδήγησης και ενός εξαιρετικά οικονομικού αυτοκινήτου. Πηγαίνω πάντα για το έξτρα μίλι καθώς κάνω καθημερινά 80 χλμ. προς και από το γραφείο, οπότε η οικονομία στην κατανάλωση είναι σημαντικότατη…σπάνια ξεπερνώ τις 3.000 στροφές και αποφεύγω τα απότομα φρεναρίσματα.

**EDIT 2/8/2016** Σήμερα το ξαναφούλαρα με V-Power (είναι η άτιμη προσφορά της Τρίτης και ενώ είχα εκτιμώμενη αυτονομία 200 χλμ περίπου. Στα 490 χλμ. που έκανα από το τελευταίο γέμισμα είχε κάψει 21,8L βενζίνης (V-Power πάλι, αν έχει σημασία), οπότε η πραγματική κατανάλωση για αυτή την εβδομάδα ήταν 4,5L/100 χλμ. – όσο και η ένδειξη που πήρα από τον υπολογιστή ταξιδιού. Καθόλου άσχημα, αφού η διαδρομή περιελάμβανε κίνηση καθώς και απότομες ανηφόρες στο Γαλάτσι, όπου τερμάτισα την κατανάλωση.

Posted in Αυτοκίνητο

Ένας μήνας με το Aygo

Πέρασε λοιπόν ο πρώτος μήνας με το Aygo, με το κοντέρ να γράφει 2,000 χλμ. (με ένα μικρό επαγγελματικό ταξίδι μέχρι την Πάτρα, περίπου 440 χλμ.). Στρώσιμο κινητήρα που τηρήθηκε ευλαβικά μέχρι τα 1,500 χλμ., με χαμηλές στροφές (μέχρι 3,000), ταχύτητα μέχρι 100-110 και οδήγηση ανάμεσα σε κίνηση και ανοικτούς δρόμους. Ακόμη και τώρα οδηγώ ήρεμα και πολιτισμένα, κάτι που βοηθά το αυτοκίνητο, εμένα και όσους κινούνται κοντά μου.
Εξαιρετικές οι πρώτες εντυπώσεις: Σβέλτο όπου και όταν χρειάζεται, εύκολο στο παρκάρισμα, πρακτικό στους χώρους του (είναι που δεν χρειάζεται να καθήσω στο πίσω κάθισμα…) και εξαιρετικά οικονομικό στην κατανάλωση! Πολύ σημαντική ο οθόνη αφής με όλες τις πληροφορίες που προσφέρει και κυρίως η σύνδεση με το κινητό μέσω Bluetooth – δεν χρειάζεται πλέον να κρατάς καν το κινητό για να μιλήσεις, κάτι που προσφέρει άνεση και ασφάλεια.

Το αυτόματο κιβώτιο ξενίζει λίγο στην αρχή, καθώς εμφανίζει μια υστέρηση στην αλλαγή των ταχυτήτων. Αυτή είναι και η διαφορά του ημιαυτόματου MMT της Toyota και ενός πλήρως αυτόματου – ή τουλάχιστον μια από τις σημαντικότερες διαφορές. Μετά από λίγο καιρό το συνηθίζεις όμως και αρχίζεις να ξεκουράζεις το αριστερό σου πόδι (μαζί με το δεξί χέρι) μέσα στην κίνηση και στις μεγάλες αποστάσεις.

Το αυτοκίνητο μυρίζει ακόμα πλαστικό και καινουργίλα…τη λατρεύω αυτή τη μυρωδιά!

Posted in Καθημερινά

Φάντης μπαστούνι

Κάτι που με εκνευρίζει αφάνταστα είναι να κανονίζω κάτι με φίλους και όταν έρχεται η ώρα να συναντηθούμε να βλέπω και τρίτους (φίλους τους) να εμφανίζονται παρέα. Μας έτυχε τις προάλλες να μας καλέσουν φίλοι στην πυλωτή της πολυκατοικίας τους για καφέ και όταν φτάσαμε νομίζαμε πως γινόταν συνέλευση…άνθρωποι άγνωστοι, με τους οποίους δεν έχουμε κοινά ενδιαφέροντα και σίγουρα δεν θα με ενδιέφερε να γνωρίσω περισσότερο.

Στην πραγματικότητα έχω ήδη αρκετούς φίλους που θα ήθελα να συναντήσω μετά από καιρό αλλά δεν προλαβαίνω. Θα προτιμούσα λοιπόν να κανονίσω κάτι με αυτούς παρά με αγνώστους. Είναι παράλογο?

Posted in Καθημερινά

Ιπτάμενο κινητό

Σήμερα το πρωί, οδηγώντας με μεγάλη ταχύτητα (αλλά πάντα κάτω από το όριο) στην παραλιακή λίγο πριν από το ΣΕΦ (αριστερή λωρίδα), είδα να έρχεται προς τα πάνω μου κάτι μαύρο σε μέγεθος πακέτου τσιγάρων. Έκανε γκελ στην άσφαλτο μπροστά μου και ακούστηκε κάτι να σπάει.

Αμέσως είδα τον οδηγό ενός παπιού στη μεσαία λωρίδα να κόβει ταχύτητα και να προσπαθεί να πιάσει αριστερή. Ήταν το κινητό του που είτε του έφυγε από τα χέρια (πηγαίνοντας με 80+ χλμ/ώρα) ή του έφυγε από το κράνος (εκείνη η πατέντα που σφηνώνουν το κινητό ανάμεσά στο κεφάλι τους και το κράνος).

Σε κάθε περίπτωση, μη μιλάτε όταν οδηγείτε – κάνετε καλό σε εσάς, στους υπόλοιπους αλλά και στο κινητό σας. 😛

Posted in Καθημερινά

23.07.2016 – Ένας φίλος από τα παλιά

Πόσο πιθανό είναι να βρεθεί κανείς με καλό φίλο/συμμαθητή από το Λύκειο που έχει να δει περίπου 20 χρόνια? Και μιλάμε για άνθρωπο που δεν υπάρχει online (Facebook, LinkedIn, Twitter) για μπορέσεις να έρθεις σε επαφή μαζί του. Να είναι καλά ο κόσμος που μερικές φορές είναι μικρός και οι κοινές φιλίες, και το ένα που φέρνει το άλλο κλπ.Να είναι καλά που αποφάσισε να πάρει τηλέφωνο όταν εγώ τον έψαχνα σε ένα ακυρωμένο εταιρικό που είχε κλείσει πριν μόλις μερικές ημέρες.

Έτσι λοιπόν βρέθηκα με το Σ. μετά από πολλά χρόνια, για καφέ κάπου στα Γλυκά Νερά. Είχαμε να πούμε τόσα πολλά και ήταν σα να μην πέρασε μια μέρα.Μιλάμε για κάποιον με τον οποίο είχαμε φάει ψωμί κι αλάτι για 2-3 χρόνια, όλη μέρα μαζί: Συναυλίες, κασέτες και βινύλια, μπιλιάρδα, εκδρομές, μια περίοδος γεμάτη heavy metal. Κανείς μας δεν κατάλαβε πώς χαθήκαμε λίγο πριν τις πανελλήνιες…τουλάχιστον βρεθήκαμε.

Posted in Καθημερινά

22.07.2016 – OAEE

Επίσκεψη μετά από χρόνια στον ΟΑΕΕ που υπάγομαι για να κάνω αίτηση για απαλλαγή από τις εισφορές – εργάζομαι πλέον με ΙΚΑ. Μέσα σε περίπου 1,5 ώρα (και με ένα πακέτο δικαιολογητικά) είχα κάνει τη δουλειά μου. Η κατάσταση βελτιωμένη σε σχέση με την τελευταία φορά (υπήρχαν γκισέ και νουμεράκια και όχι γραφεία) αλλά η διαδικασία πρωτόγονη – ακόμη και τα νουμεράκια αποδείχθηκαν άχρηστα, ενώ χρειάστηκαν δικαιολογητικά που δεν υπήρχαν στη σχετική εγκύκλιο.

Το επόμενο βήμα είναι να κλείσω εντελώς τα βιβλία μου, όταν ξεμπερδέψω με τις εκκρεμότητες του παρελθόντος (= εκκρεμείς πληρωμές από την προηγούμενη δουλειά).

Οποιαδήποτε συναλλαγή με δημόσια υπηρεσία που απαιτεί φυσική παρουσία με εξουθενώνει…η σημερινή μου άφησε ένα φοβερό πονοκέφαλο όλη τη μέρα, που πέρασα μόνο αργά το βράδυ, μετά από δυνατούς καφέδες και depon.

Posted in Ταξίδια

17.07.2016 – Μνημόσυνο

Μονοήμερο ταξίδι στη Λακωνία για μνημόσυνο μακροσυγγενή.

Ύπνος στις 01.30, ξύπνημα στις 04.00. Οδήγηση μέσω Αττικής Οδού στην Κύμης. Συνάντηση με φίλους για να πάμε παρέα – ευτυχώς με το δικό τους αυτοκίνητο (θέμα κούρασης και όχι οικονομικό). Το κρύο και η υγρασία στη στάση έξω από την Τρίπολη μας ξύπνησε για τα καλά (12 βαθμοί στις 07.30 περίπου).

Εκκλησία, τραπέζι, φαγητό και κρασί συγγενείς και φίλοι. Καφές και επιστροφή στην Αθήνα.550 χλμ σε λιγότερο από 12 ώρες. Κούραση.

Posted in Καθημερινά

16.07.2016 – Τυπικό Σάββατο

Πρωινό ξύπνημα πριν η σύζυγος φύγει για δουλειά. Τα παιδιά κοιμούνται ακόμα. Πρωινό στα βιαστικά, καφές για να υπάρχει και νεροχύτης – ό,τι έχει μείνει από το βράδυ.

Πλυντήριο πιάτων – τα πάντα στη θέση τους: Πιάτα, ποτήρια, μαχαιροπήρουνα.

Ξύπνημα παιδιών: Πρωινό και τηλεόραση με κινούμενα σχέδια. Άπλωμα ρούχων στην πίσω βεράντα.

Παιχνίδι, τηλεόραση και βιαστικά posts από το κινητό. Ψάχνω απεγνωσμένα για λίγο χρόνο – δικό μου χρόνο. Μάταια.Καθάρισμα φρούτων για τα παιδιά. Μάζεμα σπιτιού. Βιαστικές τζούρες καφέ.

Μεσημέρι. Φαγητό όλοι μαζί, μετά τα γυναικόπαιδα για ύπνο. Τηλεόραση στο STAR, Φιλαράκια και λοιπές σειρές μέχρι να ξυπνήσουν. Social media και blog posts, ίσως και κάτι επείγον για τη δουλειά που δεν πρόλαβα την Παρασκευή. Αρχίζουν να ξυπνάνε πριν το Two and a Half Men.

Απόγευμα με τους γονείς φίλων των παιδιών που έχουν γίνει και δικοί μας φίλοι. Σουβλάκια και μπύρες στην αυλή, παγωτάκι και κουβέντα. Η ώρα πάει 01.00 και έχουμε πρωινό ξύπνημα.

Καληνύχτα.

Posted in Καθημερινά, Ταξίδια

14.07.2016 – Δοκιμάζοντας τις αντοχές μου

Πρωινό ξύπνημα στο ξενοδοχείο για την τελευταία ημέρα στο Συνέδριο. Καλό πρωινό, μάζεμα βαλίτσας, φόρτωμα στο αυτοκίνητο για να φύγω στα καπάκια. Πιο άνετο ντύσιμο, πιο νέοι άνθρωποι σήμερα. Παρουσίαση για μια ακόμη φορά, πολλοί φοιτητές, μπερδεμένες ιδέες. Βλέπω τα emails μου – πρέπει να φύγω νωρίτερα από ότι περίμενα για μια συνάντηση στο γραφείο.

Αλλάζω βιαστικά στην άκρη του δρόμου – τη βερμούδα μου και πιο άνετα παπούτσια για το ταξίδι. Καφές, κρουασάν και πολύ νερό για το δρόμο, μη χρειαστεί να ξανασταματήσω και χάσω χρόνο. Ευτυχώς έχω ακόμη βενζίνη στο ρεζερβουάρ.

Ζέστη, αλλά τουλάχιστον η ήλιος στην πλάτη και όχι κόντρα. Ατελείωτη η διαδρομή με τα έργα, πολλά και τα διόδια για τέτοια διαδρομή. Αγώνας δρόμου για να προλάβω τη συνάντηση. Τελικά τα κατάφερα και ήμουν στις 15.00 στο γραφείο. Αφυδατωμένος, ιδρωμένος και κομμάτια. Χαλαρή συνάντηση, βοήθησε για να κλείσουμε τις άμεσες εκκρεμότητες.

Επιστροφή προς το σπίτι – αλλά όχι στο σπίτι. Λίγο πιο πέρα, για τα γενέθλια φίλου του γιου μου. Πισίνα, μπύρες, πίτσα και ποικιλίες. Χαμός με τα πιτσιρίκια, χαλάνε τον κόσμο. Επιστροφή στο σπίτι αργά το βράδυ. Ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει μια δύσκολη μέρα.

Posted in Ταξίδια

12.07.2016 – Ταξίδι στο Ρίο

Της Πάτρας, όχι της Βραζιλίας. Επαγγελματικό, για ένα συνέδριο. Και μάλιστα το πρώτο με το Aygo, που η μηχανή του δεν είχε στρώσει καν (800χλμ). Το αυτοκίνητο τα πήγε μια χαρά, 80-110 χλμ/ώρα με 3-3,500 στροφές για να μη ζοριστεί ο κινητήρας και συνεχείς (αναγκαστικές) εναλλαγές στην ταχύτητα και τις στροφές – ας όψονται τα έργα που δεν τελειώνουν ποτέ. Η κατανάλωση ελάχιστη, αλλά μόλις άνοιγες το air-condition τσίμπαγε αμέσως. Όλα καλά όμως.

Ο δρόμος χάλια, ο ήλιος κόντρα σε όλη τη διαδρομή, ζέστη και υγρασία. Η πρόσβαση στο ξενοδοχείο δύσκολη αλλά το δωμάτιο με αποζημίωσε: Άνετο κρεβάτι, γρήγορο (και εντελώς δωρεάν) internet, και γενικά ό,τι χρειάζεται κάποιος για να νοιώσει άνετα σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου.

Ήταν το πρώτο επαγγελματικό ταξίδι μετά από καιρό και μάλιστα σε ένα χώρο που είχα ξαναβρεθεί στα πρώτα μου βήματα – τότε παρουσίαση στα Ελληνικά μπροστά σε 20 άτομα σε μια μικρή αίθουσα και έτρεμα σαν το ψάρι από το άγχος. Τώρα παρουσίαση στα Αγγλικά μπροστά σε περίπου 100 και άνετος. Μεγάλο σχολείο η δουλειά και μεγαλύτερη εμπειρία όλα αυτά τα χρόνια.